کند کردن روند پیری با کاهش قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی – One Knock


محققان دانشگاه ناگویا در ژاپن اخیراً دریافتند که آلدئیدها محصولات جانبی متابولیکی هستند که با پیری زودرس مرتبط هستند.

من گزارش میدم تکناکیافته های آنها در مجله زیست شناسی سلولی طبیعت منتشر شده، بینشی در مورد بیماری های مرتبط با پیری زودرس و استراتژی های موثر ضد پیری در افراد سالم، از جمله کنترل قرار گرفتن در معرض آلدئیدها، از جمله الکل، آلودگی و دود، ارائه می دهد.

سلامت انسان می تواند توسط آلدئیدها آسیب ببیند. با این حال، یافته های جدید محققان نشان می دهد که این اثرات مضر تا پیری نیز گسترش می یابد. محققانی که این کشف را انجام دادند عبارتند از یاسویوشی اوکا، یوکا ناکازاوا، مایوکو شیمادا و تومو اوگی از دانشگاه ناگویا.

اوکا گفت که آسیب DNA با فنوتیپ های پیری مرتبط است. با این حال، برای اولین بار، ما ارتباط بین آسیب DNA مشتق شده از آلدئید و پیری زودرس را مشاهده کردیم.

رابطه بین آلدئیدها و پیری

محققان فرض کردند که ممکن است بین آلدئیدها و پیری ارتباط وجود داشته باشد زیرا افراد مبتلا به اختلالات پیری زودرس مانند سندرم AMeD فعالیت ناکافی آنزیم هایی مانند ALDH2 را نشان می دهند که آلدئیدها را تجزیه می کند.

در افراد سالم، ALDH2 در پاسخ بدن به الکل نیز مهم است. هنگامی که فردی محصولات حاوی الکل می نوشد، کبد الکل را به آلدئید متابولیزه می کند که از بدن دفع می شود. فعالیت ALDH2 برای تبدیل آلدئیدها به ماده غیر سمی بسیار مهم است.

هیستون ها پس از قرار گرفتن در معرض فرمالدئید به DNA (histone-DPC) متصل می شوند که منجر به اختلال در فرآیندهای سلولی مانند رونویسی می شود.

آلدئیدها مضر هستند زیرا با DNA و پروتئین ها بسیار واکنش نشان می دهند. در بدن، پیوندهای متقاطع پروتئین DNA (DPC) را تشکیل می‌دهند که آنزیم‌های مهم برای تکثیر سلولی و فرآیندهای نگهداری طبیعی را مسدود می‌کند و باعث می‌شود این فرآیندها نادرست عمل کنند و باعث پیری بیمار شوند.

دانشمندان با تمرکز بر روی DPC های ناشی از آلدئید، از روشی به نام DPC-seq برای بررسی رابطه بین تجمع آلدئید و آسیب DNA در بیماران پیری زودرس استفاده کردند. در یک سری آزمایش، محققان دریافتند که کمپلکس TCR، VCP/p97 و پروتئازوم در حذف DPCهای ناشی از فرمالدئید در مناطق فعال رونویسی نقش دارند. این موضوع توسط موش بدون فرآیند پاکسازی آلدئید و مسیر TCR تأیید شد که علائم بدتری از سندرم AMeD را نشان داد.

این فرآیندها بسیار مهم هستند زیرا با پاکسازی آلدئیدها مرتبط هستند، که نشان دهنده ارتباط بین پیری زودرس و تجمع آلدئید است.

تحقیقات و جهت گیری های آینده

پروفسور آگی در مورد پیامدهای یافته های آنها خوش بین است و می گوید: “با روشن ساختن مکانیسمی که آسیب DNA به سرعت ترمیم می شود، بخشی از علت ژنتیکی پیری زودرس را کشف کردیم.”

اوکا گفت: “تحقیق ما راه های جدیدی را برای درک مکانیسم های زمینه ای بیماری های پیری زودرس باز می کند و اهداف بالقوه ای را برای مداخلات درمانی ارائه می دهد.” با نشان دادن نقش آلدئیدها در آسیب DNA و پیری، ما راه را برای تحقیقات آینده با هدف توسعه درمان ها و مداخلات جدید هموار می کنیم.

وی ادامه داد: تاکنون توسعه داروهای درمانی پیشرفتی نداشته است زیرا به طور کامل علل سندرم AMeD و سندرم کوکاین را درک نکرده ایم. این مطالعه نشان می دهد که وضعیت پاتولوژیک بیمار مربوط به DPC حاصل از آلدئیدهای تولید شده در سلول ها است. انتظار می رود این نتایج به جستجوی ترکیباتی که آلدئیدها را از بین می برند کمک کند و در نتیجه به فرموله کردن گزینه های دارویی مناسب کمک کند.

این تحقیق پیامدهایی فراتر از بیماری های ژنتیکی دارد، زیرا یافته های آنها نشان می دهد که آسیب DNA ناشی از آلدئید ممکن است در روند پیری افراد سالم نیز نقش داشته باشد. این مطالعه با شناسایی آلدئیدها به عنوان موادی که در پیری نقش دارند، رابطه پیچیده بین عوامل محیطی و پیری سلولی را روشن می کند. این تحقیق می تواند پیامدهای مهمی برای سلامت و طول عمر انسان داشته باشد.

Related Posts